Trump yönetimi tarafından hayata geçirilen düzenleme, derin su limanlarının lisanslandırılmasında MARAD’ı ana federal kurum haline getiriyor. Uygulama yarım yüzyılı aşkın süredir yürürlükte olan Derin Deniz Limanları Yasası kapsamında yapılan en kapsamlı idari değişikliklerden biri olarak değerlendiriliyor.
Yeni sistemle birlikte MARAD, Ulusal Çevre Politikası Yasası (NEPA) çerçevesinde çevresel incelemelerin koordinasyonundan sorumlu ana kurum olacak. ABD Sahil Güvenliği ise güvenlik denetimleri, yapısal ve operasyonel standartlar ile tesislerin gözetimi konularındaki rolünü sürdürecek, ancak lisanslama sürecinin liderliğini üstlenmeyecek. Bu yetki devri, 2025 Sahil Güvenlik Yetkilendirme Yasası ile yasal zemine kavuşturuldu.
Yetkililere göre bu adımın temel amacı, açık deniz terminal projelerinin yıllardır karşılaştığı bürokratik gecikmeleri azaltmak. Mevcut sistem altında, derin su limanı lisansları için çevresel, deniz güvenliği ve finansal kriterlerin ayrı ayrı değerlendirilmesi uzun zaman alıyordu. Veriler, bu sürecin sektörde ciddi bir tıkanmaya yol açtığını ortaya koyuyor. 1975’ten bu yana yalnızca 31 başvuru yapılırken, bunların sadece sekizi lisans alabilmiş durumda.
MARAD’ın verilerine göre hâlihazırda günde 3,8 milyon varili aşan yeni açık deniz ham petrol ihracat kapasitesi ve yılda yaklaşık 10,6 milyon ton LNG kapasitesi düzenleyici süreçlerde bekliyor. Blue Marlin, Bluewater Texas, Louisiana FLNG ve West Delta LNG gibi büyük projeler, çevresel ve teknik incelemelerin tamamlanamaması nedeniyle yıllardır ilerleyemiyor.
Yetkililer, çevresel değerlendirmelerin tek bir kurum tarafından koordine edilmesinin tekrarları ortadan kaldıracağını ve süreçleri hızlandıracağını savunuyor. Ulaştırma Bakanı Duffy, bu değişikliği Başkan Trump’ın enerji egemenliği stratejisinin önemli bir parçası olarak nitelendirerek, ABD’nin doğal kaynak potansiyelini daha etkin kullanmasına, istihdam yaratılmasına ve enerji maliyetlerinin düşürülmesine katkı sağlayacağını ifade etti.
Göreve kısa süre önce başlayan MARAD Yöneticisi Steve Carmel ise kurumun bu sorumluluğu üstlenmeye hazır olduğunu belirterek, Sahil Güvenliği ile yakın iş birliğinin süreceğini vurguladı.
Politika değişikliğinin hemen öncesinde, Sentinel Midstream’e ait Texas GulfLink açık deniz ham petrol ihracat terminali, çok yıllık incelemelerin ardından MARAD’dan karar belgesini aldı. Bu proje, yönetimin hızlandırmayı hedeflediği yeni yaklaşımın ilk örneklerinden biri olarak görülüyor.
ABD enerji sektörü açısından değişikliğin etkileri büyük. Açık deniz LNG ihracat terminalleri, derin draft gereksinimleri nedeniyle kara terminallerine kıyasla stratejik avantaj sağlıyor. Ön veriler, ABD’nin 2025 yılında tek bir yılda 100 milyon tonun üzerinde LNG ihraç eden ilk ülke olabileceğini gösteriyor.
Liman işletmecileri, açık deniz mühendislik firmaları ve gemi işletmecileri kararı genel olarak olumlu karşılarken, bazı çevre ve hukuk uzmanları sürece temkinli yaklaşıyor. Eleştirmenler, MARAD’ın çevresel analizlerde yeterli teknik kapasiteye sahip olup olmadığı konusunda soru işaretleri bulunduğunu ve bu geçişin yeni idari sorunlara yol açabileceğini savunuyor.
Çevre örgütleri ise yasal yükümlülüklerin değişmediğini, ancak fosil yakıt projelerinin hızlandırılmasına yönelik siyasi baskının çevresel etki değerlendirmelerini zayıflatabileceği endişesini dile getiriyor. Buna karşın Ulaştırma Bakanlığı, tüm çevresel güvencelerin korunacağını ve sürecin daha az denetim değil, daha iyi koordinasyon anlamına geldiğini vurguluyor.
DENİZ HABER AJANSI
