Türkiye'de sulak alanların geçmişte yok edilmesinin temelinde sıtma hastalığının yattığını vurgulayan Eryılmaz, bu hastalıkla mücadelede farklı teknikler olmasına karşın ülkede 1990'lı yıllara kadar sulak alanların kurutulmaya devam edildiğini belirtti.
Ülkede, drenaj, sulak alanları besleyen su kaynakları üzerine barajlar yapılması veya sistemden aşırı miktarda su alınması, kirlenme, sürdürülebilir olmayan balıkçılık ve avcılık, yabancı türlerin aşılanması gibi nedenlerle önemli sulak alan kayıplarının yaşandığını dile getiren Eryılmaz, şunları kaydetti:
''Birçok sulak alan kurutuldu ve sonucunda bulunduğu bölgedeki iklim değişikliğe uğradı. Hatay'daki 75 bin metrekarelik Amik Gölü, 1968'de başlatılan ve 6 yıl süren ıslah çalışmaları sonucu kurutuldu ve kuruyan yer tarıma açıldı.
Amik Gölü'nün kurutulması ile birlikte Hatay'ın iklimi değişti. Bölgede yağışlar düzensizleşti ve seller yaşanmaya başladı. Burdur'daki Kestel Gölü de 1965 yılında yine tarımsal üretim için kurutuldu. Kahramanmaraş'taki 7 bin 125 hektar alana sahip Gavur Gölü, 1950'li yıllardan itibaren sıtma ile mücadele ve tarım alanı elde etmek amacıyla yok edildi.''
